Cowboy Junkies - Baby Please Don't Go

Le Butcherettes - ( New York )

Ο προφανής λόγος που το ανέβασα, δεν είναι τόσο το κατά τα άλλα συμπαθητικό τραγουδάκι των Le Butcherettes, όσο η παροξυσμική παρουσία της Τeri Gender Bender  που την χαρακτηρίζει όχι μόνο στο συγκεκριμένο τραγούδι  (New York) αλλά γενικά στην κάθε εμφάνιση της διαφοροποιώντας την από το γλυκανάλατο στυλ πολλών τραγουδιστριών. Πληροφοριακά το debut album των La Butcherettes κυκλοφόρησε με τίτλο SIN SIN SIN και τα συμπεράσματα δικά σας.
                   

CASABLANCA

Ένα από τα 184 μικρά και ουχί σημαντικά πράγματα που πρέπει να έχεις κάνει στην ζωή σου, για να μπορείς να αναφωνήσεις κάποια στιγμή "ρε αδερφέ άξιζε τον κόπο αυτή η διαδρομή" είναι να έχεις δει εκτός των άλλων την καταπληκτική ταινία του Michael Curtiz "Casablanca".
Γυρισμένη το 1942 μας μεταφέρει στην ομώνυμη Γερμανοκατεχόμενη Γαλλική αποικία που συναθροίζεται από κάθε είδους επίδοξων επαναστατών, απατεωνίσκων, φυγάδων και συγχρόνως να αποτελεί το τελευταίο σύνορο για όσους επιθυμούν να απαλλαγούν από την ναζιστική επιβολή και να πετάξουν προς την ελευθερία την απόλυτα ταυτισμένη με την λέξη America.
Οι καταπληκτικές ερμηνείες τόσο του Humphrey Bogard όσο και της Ingrid Bergman αποτελούν το δυνατό χαρτί της, που δικαίως την καθιστούν μια από τις αξιολογότερες ταινίες όλων των εποχών.       
Σαφώς ο βασικός κορμός της βασίζεται σε μια πικρή ερωτική ιστορία που σε ταξιδεύει σε εκείνα τα απόλυτα πάθη, τα τόσο ξεχασμένα για την εποχή μας....    

Bruce Springsteen-(Missing)-(State Trooper)

Julee Cruise - "Floating Into The Night"

     01 Floating (4:55)
02 Falling (5:24)
     03 I Remember (4:13)
     04 Rockin' Back Inside My Heart (5:48)
     05 Mysteries of Love (4:29)
     06 Into the Night (4:44)
     07 I Float Alone (4:35)
     08 The Nightingale (4:57)
     09 The Swan (2:32)
     10 The Word (6:37)

Minor Swing - Django Reinhardt & Stéphane Grappelli

Vika Yermolyeva

Ένα ταλαντούχο πλάσμα που ειλικρινά σε αφήνει άλαλο με την μαεστρία που καθηλώνει στα πλήκτρα του πιάνου της κομμάτια όπως το Master of Puppets των Metallica και όχι μόνο. Αδιαφορώντας για την πολυπλοκότητα της metal μουσικής, αποδίδει με έναν δικό της τρόπο, χαϊδεύοντας κάτι που είδη ξέρεις, με μια αρτιότητα που σε κάνει να ξεχνάς ακόμα και την αρχική του εκτέλεση. Αξίζει να την αναζητήσετε στο You Tube.           

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ... άσχετο

Πρώτη φορά έχω την αίσθηση ότι το "καλή χρονιά" που ευχόμαστε εμπεριέχει και ψήγματα φόβου και ίσως είναι λογικό, καθώς επικρατεί μια ακαθόριστη ησυχία, μια "παύση" που δεν ακούς τίποτα, δεν γίνετε τίποτα, που όλοι είναι κλασμένοι και κάτι περιμένουν, μα το σαπούνι επιμένει και περιμένει υπομονετικά κάποιος να σκύψει να το πιάσει.

-Άσχετο, το πόσο χάρηκα τον Κάρολο στα Θεοφάνεια με το στυλάκι  της υπέργηρης διακορευμένης παρθένας και τον Γκλέτσο σε στυλ tremolo arm "για την Ελλάδα ρε γαμώτο" δεν λέγετε.

-Άσχετο, το να σε βαπτίσουν Κάρολο πριν από 80 χρόνια στα Γιάννενα,  αυτό πάλι πως σου φαίνεται? και επειδή το'ψαξα το θέμα σας πληροφορώ ότι το "χαρισματικό" ονοματάκι του υπέργηρου οφείλετε στον Αυστριακό σοσιαλιστή Καρλ Κάουτσκι φίλο και οπαδό του νονού, στρατηγού Βλάχου και χεστήκαμε.


-Άσχετο, τελευταία με πιάνει μια βασιλοχουντική ανεξήγητη  διάθεση, να το πω στο γιατρό μου ή να το κάνω γαργάρα?? Είναι και αυτά τα όνειρα στυλ Βαμβακούλας που με τρομάζουν και δεν ξέρω τι να κάνω.

Ειλικρινά, θα ήθελα το ασυνείδητο του μυαλού μου να κυριαρχούσε της λογικής μου και ακόμα θα ήθελα το αισιόδοξο να είναι πιο δυνατό από την κάθε πεσιμιστική μου διάθεση και να μπορώ να γίνομαι ψεύτης, θεατρίνος, αρλεκίνος. Χρόνια πολλά και καλή χρονιά...                        

Christina Perri - Jar of Hearts

America – Holiday

01   Miniature                   10  Old man took
02   Tin Man                     11  You
03   Another try                12  In the country
04   Lonely People    
05   Glad to see you
06   Man Dog
07   Hollywood
08   Bady it's up to you
09   What does it matter

ROX - I Don't Believe

 

                                            Καλό Σαββατοκύριακο !

Mike Oldfield: Tubular Bells

Αναμφισβήτητα τα πρώτα δειλά βήματα σε αυτό που θα ονομάζαμε space rock οφείλονται στους Pink Floyd καθώς η περίοδος στα τέλη της δεκαετία του 1960 ήταν φορτισμένη με νέες διευρυμένες αντιλήψεις περί ελευθερίας σε συνδυασμό πάντοτε με την επερχόμενη έξαρση των ναρκωτικών.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα συγκροτήματα όπως οι Tangerine Dream (έχω αναφερθεί σε παλιότερο post) να φλερτάρουν δειλά-δειλά με τους πρώτους ηλεκτρονικούς ήχους της rock μουσικής, σηματοδοτώντας την αρχή μιας αυξανόμενης επιρροής που θα ασκούσε ο ήχος του συνθεσάιζερ πάνω στην μουσική.

  Από τους πρώτους δημιουργούς των νέων τάσεων ο Mike Oldfield το1973 με το άλμπουμ "Tubular Bells" κατάφερε να κάνει την χρήση της τεχνολογίας στην μουσική ευρέως αποδεχτή ακολουθώντας νέους δρόμους έκφρασης, ξεφεύγοντας από τα στενά όρια των τρίλεπτων τραγουδιών με την συγκεκριμένη δομή και το δυνατό ρεφρέν, οριοθετώντας μια νέα περίοδο προοδευτικής και έντεχνης rock μουσικής. Δεν είναι τυχαίο επίσης ότι το συγκεκριμένο άλμπουμ έχει πουλήσει περισσότερα από 16 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.                                                

Rock σαλάτα με οκτώ συστατικά...

1Deep Purple -Child in Time 2The Doors- Roadhouse Blues 3Led Zeppelin- Whole Lotta Lov 4 Janis Joplin-Move Over 5 The Who-Babe O' riley 6 Wishbone Ash-Blowin Free 7 Rare Earth- Get Ready 8 Santana-Jingo

" Try me "

Κανένα ριμέικ δεν θα μπορούσε να αποδώσει με τέτοια ευκρίνεια "φινέτσα", την ερωτική αντιπαλότητα των δυο φύλων, κάτω από την πρσχηματικότητα μιας παρτίδας..... εγκεφαλικής υπεροχής.   [ Στιγ.από την ταινία  Thomas Crown Affair ]             

Cat Power JUKEBOX

1. New York [Frank Sinatra]
2. Ramblin' (Wo)man [Hank Williams]
3. Metal Heart - 2008 Version [Cat Power]
4. Silver Stallion [Highwayman]
5. Aretha Sing One For Me [George Jackson]
6. Lost Someone [James Brown]
7. Lord Help The Poor And Needy                         
8. I Believe In You [Bob Dylan]
9. Song To Bobby [Cat Power]
10. Don't Explain [Billie Holiday]
11. Woman Left Lonely [Janis Joplin]
12. Blue [Joni Mitchell]
13. Breathless [Nick Cave] - 
14  Angelitos negros
15  She's Got You
16  I Feel

Massive Attack

Το καταπληχτικό single "Live with me"που κυκλοφόρησε το 2006 είναι μια σύνθεση του Robert Del Naja (ψυχή του group) με την συμμετοχή του σημαντικού Terry Callier στα φωνητικά. Το υποδόριο μπάσω, τα μαγευτικά έγχορδα, η φωνάρα του Gallier συνδυαζόμενα σε μια γλυκόπικρη αίσθηση ήχου, καθώς και το εκπληκτικό video από τον Jonathan Glazer ολοκλήρωσαν  ένα τραγούδι που για "συμπλήρωμα" σε best of, 'Collected' αγγίζει το ιδανικό. 

Η συνυπευθυνότητα μας στο ανάλγητο κράτος που φτιάξαμε.....

Υπάρχουν στην πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου μας μια σειρά θεμάτων που περιβάλλονται από μια ακαθόριστη, γκρίζα συνωμοτικότητα που κανείς δεν τόλμα να διαταράξει φοβούμενος ενδεχομένως είτε τις συνέπειες, είτε την διαστρέβλωση του διαχειριζόμενου θέματος, από μια καθεστηκυία τάξη που έχει την απίθανη ικανότητα να παραποιεί, να ευτελίζει και ουσιαστικά να αδρανοποιεί τα πάντα. Έτσι παραμένουμε μια χώρα με ασταθή δικαιοσύνη, με χειραγωγούμενα μέσα μαζικής ενημέρωσης, με παρωχημένο σύστημα παιδείας (δείτε Νορβηγικό μοντέλο) με ανύπαρκτη μεταναστευτική πολιτική, με ένα άθλιο σύστημα υγείας και γενικότερα ένα κρατικό μηχανισμό διάτρητο και δέσμιο της διαπλοκής.

Τα πολιτικά κόμματα παύει να τα διακρίνει η πολιτική ιδεολογία και μέσα από συμμαχίες και συγκυβερνήσεις νέμονται την ανυπαρξία τους στην βιτρίνα ενός συστήματος που παράγει τόσα ώστε οριακά να επιβιώνει.
Η παρωχημένη κομουνιστική ιδεολογία εκφέρεται στα κανάλια ως προοδευτικός λόγος και η εκκλησία αποκτά δύναμη και πολιτική άποψη με τον καθοδηγούμενο μεταφυσικό της λόγο. Οι περίφημοι γόνοι της "ανικανότητας" ως θετοί υιοί της δημοκρατίας ο ένας παίζει "νιτέντο" στην Ραφήνα και ο άλλος οσονούπω θα διδάσκει σε κάποιο πανεπιστήμιο στο Αρκάνσας, όσο εμείς θα περιμένουμε τον επόμενο Μεσσία να μας....

Μήπως τελικά η μεταρρύθμιση του κράτους ξεκινάει από τον πολίτη και όχι από τους παραμυθοδιαφωτιστές της πολιτικής? Μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε τα πολιτικά μας κριτήρια και να πάψουμε να ψηφίζουμε με γνώμονα αν ο Καντερές λέει καλά τον καιρό ή ο Ανατολάκης βάζει ωραία γκολ? Μήπως πρέπει να αφήσουμε την έπαρση του ηγήτορα, γεννήτορα του παγκόσμιου πολιτισμού και να τρέξουμε να προλάβουμε το τρένο που χάνουμε? Μήπως πρέπει επιτέλους να τους τιμωρήσουμε.......       

Laura Marling - Sophia-Rambling Man