Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

Yello-The expert

1. The Expert 2:54
2. You Better Hide 4:08
3. Out Of Dawn 3:10
4. Bostich (Reflected) 3:57
5. Till Tomorrow 4:16
6. Tangier Blue 2:39
7. Part Love 3:43
8. Friday Smile 3:30
9. Kiss In Blue 3:33
10. Vertical Vision 4:19
11. Trackless Deep 3:19
12. Stay 3:02
13. Electric Frame 3:35
14. Takla Makan 8:35

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

Arne Jacobsen (1902 - 1971)

Απίστευτος Δανός αρχιτέκτονας και σχεδιαστής επίπλων περισσότερο γνωστός για την εξέχουσα καριέρα του ως σχεδιαστής επίπλων και αντικειμένων παρά ως αρχιτέκτονας είναι ο απόλυτος υπερασπιστής και εκφραστής του μοντερνιστικού κινήματος στη Δανία με έργα όπως οι καρέκλες "The Swan" "The Egg" "Ant Chairs" που συνδυάζουν ιδανικά τα στοιχεία του μοντερνισμού με την αγάπη των Σκανδιναβών σχεδιαστών για το νατουραλισμό.
Το 1958 αναλαμβάνει να σχεδίαση το ξενοδοχείο Radisson SAS Royal Hotel στην Κοπεγχάγη καθώς επιμελείται και της  διακόσμησης του, σχεδιάζοντας τα πάντα,έπιπλα,φωτιστικά,υφάσματα,μαχαιροπίρουνα,ποτήρια, κ.λπ.συνδυάζοντας απόλυτα αρχιτεκτονική και design. (Αν μείνετε σε αυτό το ξενοδοχείο φροντίστε να κλείσετε το δωμάτιο Νο 606,είναι ένα μοντερνιστικό αριστούργημα που παραμένει σχεδόν ανέγγιχτο.) Αυτό το μνημειώδες ξενοδοχείο αργότερα επιλέχθηκε από τον Stanley Cubrik για την ταινία "2001 A Space Odyssey"
Η σχεδίαση του Jacobsen ουσιαστικά είναι "σύγχρονη" και "εκλεκτική" συνδυάζοντας πάντοτε την καλαισθησία με την δομική συνοχή κατάφερε να αναδειχθεί ως ο πλέον σημαντικότερος Δανός αρχιτέκτονας και εκφραστής του μοντερνισμού. Η  Πρεσβεία της Δανίας στο Λονδίνο, το Κολλέγιο Merton στην Οξφόρδη, η Εθνική Τράπεζα στην Κοπεγχάγη, είναι μερικά από τα κτίρια που φέρουν την υπογραφή του.
Σε πιο μικρή κλίμακα ο Jacobsen δημιούργησε εκτός των άλλων μια σειρά από σκευή  σερβιρίσματος του καφέ που ανέλαβε να "ρετουσάρει" ο σχεδιαστής ρούχων Paul Smith  σε μια ετεροχρονισμένη συνεργασία που είχε σαν αποτέλεσμα την παρουσίαση δυο νέων σειρών που ονομάζονται Addcolour και Statement dy Arne Jacodsen and Paul Smith.
Αρκετά μοντέρνα σχέδια του από το 1925 και μετά παραμένουν η αντιγράφονται απο την μαζική παραγωγή δημιουργώντας ακόμα και παραλλαγές της αρχικής μορφής τους.
Ο Arne Jacobsen θεωρείται ένας από τους πιο αναγνωρισμένος αρχιτέκτονες και designer του 20ου αιώνα και το έργο του ως και σήμερα αποτελεί σπουδή ακόμα και για τους πιο προχωρημένους σύγχρονους σχεδιαστές.                                               

Arne Jacobsen





Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

Stephan

Αφιερωμένο στον φίλο μου που ταλαιπωρείται εδώ και αρκετό καιρό με το πόδι του, μετά από ένα σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα που είχε, με αποτέλεσμα οι σεξουαλικές του επιδόσεις να σημειώνουν κατακόρυφη πτώση,(ο κόκορας της παρέας έχει σιγήσει ) η υπομονή του σχετική κάμψη, και εγώ να ψάχνω εναγωνίως  το καινούργιο υποκοριστικό του....Στεφανάκο λίγο υπομονή μωρέ θα περάσει και αυτό, εξάλλου οι δοκιμασίες είναι αυτές που μας κάνουν πιο δυνατούς και η ζωή μας δυστυχώς η ευτυχώς είναι σπαρμένοι από αυτές.

            

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011

Jim Morrison - An American Prayer

Ο πιο αμφιλεγόμενος και συν χρόνος ο πιο     χαρακτηριστικός δίσκος των Doors ελάχιστα γνωστός,κυκλοφόρησε μετά τον θάνατο του και περιεχέι ποιήματα που είχε ηχογράφηση ο Morrison, "ντυμένα" με μουσική από τα εναπομείναντα μέλη του γκρουπ το 1978.Χρειαστήκανε τρία χρόνια για να ολοκληρωθεί η  συγκέντρωση του υλικού που αποτελείτε εκτός των ποιημάτων, και από ηχογραφημένα  στιγμιότυπα από το Absolutely Live,( ακούγετε να απευθύνετε στο κοινό του) καθώς υπάρχουν και φράσης πλαισιωμένες από ήχους (βουητό δρόμου, βροντής, στρατιωτικών παραγγελμάτων,κ.λπ) σε συνδυασμό με την μουσική σου δίνουν ένα καταπληκτικό αποτέλεσμα που ειλικρινά η κάθε προσπάθεια περιγραφής θα ήταν πολύ φτωχή.
Οι στίχοι του Morrison προσεγγίζουν τα πράγματα από μια διαφορετική σκοπιά καταφέρνοντας με έναν ιδιαίτερο μαγικό τρόπο να σε συμπαρασύρουν στους μακρινούς διευρυμένους ορίζοντες του μυαλού του.
       
Πληροφοριακά επίσης, όσο περίεργο και αν σας φαίνεται υπάρχει Ελληνικότατη επιγραφή στον τάφο του Morrison που λέει "ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ " που ουσιαστικά σημαίνει "πράττω σύμφωνα με αυτό που η συνείδηση μου θεωρεί σωστό." μιας και ο ασυμβίβαστος τραγουδιστής των Doors ποτέ δεν συνθηκολόγησε με τις επιταγές του κοινωνικού κατεστημένου.                                                

Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011

norah jones

Η Ινδο-Αμερικανίδα Norah Jones από την πρώτη της κιόλας δισκογραφική εμφάνιση το 2002, με το πλατινένιο άλμπουμ της "Come away with me " σάρωσε κυριολεκτικά τα Grammies (άλμπουμ της χρονιάς, καλύτερη νέα καλλιτέχνιδα, καλύτερη παραγωγή της χρονιάς, για να αναφέρουμε ορισμένα μόνο ) και πούλησε 20 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο.Από τότε η Jones κυκλοφόρησε άλλα 3 άλμπουμ εξερευνώντας μουσικές περιοχές όπως cauntry και blues σε συνδυασμό πάντα με τον απαλό και πλούσιο ήχο της εύθραυστης,γλυκιάς και ταυτόχρονα πικρής φωνής της δίνοντας σου την εντύπωση ότι ακούς κάτι μεταξύ της Nine Simone και της Billie Holiday .Αν και θεωρείται καλλιτέχνης της jazz στο δίσκο της "The fall" που κυκλοφόρησε το 2009 αποστασιοποιείται από το γνωστό ακολουθούμενο  από το πιάνο στυλ των 3 προηγούμενων albums δίνοντας μια πιο rock αίσθηση βασισμένη περισσότερο σε ήχο καθαριστικό. Το τραγούδι "Chasing Piratew που εμπεριέχεται στον album "The Fall" είναι υποψήφιο στα βραβεία Grammy 2011 στην κατηγορία Best Female pop vocal performance.


                         

Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011

Adele - Rolling In The Deep

Η ταλαντούχα νεαρή τραγουδίστρια από την Βρετανία που σπάει όλα τα ρεκόρ, είναι η μοναδική καλλιτέχνης από το 1964 που κατάφερε μετά τους Beatles να εχει δυο τραγούδια στο Top 4 UK singles chart και δυο albums στο Top 5 του UK Albums chart, ταυτόχρονα την ίδια εβδομάδα.Στα είκοσι της στα βραβεία Grammy κερδιζει τους τίτλους Best Faemale pop performance και Best new artist. Το " Rolling in the deep " που συμπεριλαμβάνετε στον νέο της δίσκο με τίτλο ADELE 21, είναι ένα τραγούδι που πολύ πετυχημένα κινείται από την Folk στα blues και την soul, μιλά για το τέλος μιας σχέσης και αντίθετα με τα singles του προηγούμενου πρώτου δίσκου της που χαντακώνετε κάπως η εξαίσια φωνή της, εδώ έχει γίνει τόσο καλή δουλειά, που αναδεικνύει άψογα τα φωνητικά της ευτραφούς Αγγλιδούλας.


           

Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011

μνήμες ραδιοφώνου

Είναι περίεργο, και σίγουρα θέμα ψυχαναλυτικού ενδιαφέροντος το πώς γεγονότα του παρελθόντος και πιο συγκεκριμένα των παιδικών μας χρόνων μας συνοδεύουν και συγχρόνως μας στιγματίζουν με έναν περίεργο τρόπο σε όλη μας την ζωή. Η μικρή μας ιστορία ξεκινάει πριν από αρκετά χρόνια στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού μιας και είχα την τύχη να περνάω κάποια Σαββατοκύριακα μαζί τους δίνοντας την ευχέρεια στους γονείς μου να γλιτώνουν από τον μικρο τους τύραννο και συγχρόνως να προετοιμάζονται πυρετωδώς για το νέο μέλος της οικογενείας .....Όπως καταλαβαίνετε η έννοια "είχα την τύχη " τότε δεν έπαιζε ,διότι τα θέλω με τα πρέπει ήταν σε πλήρη αντίφαση και το Σαββατοκύριακο συνήθως εκ των πραγμάτων κυλούσε σε μια μορφή μικρού κατηχητικού.Το σπίτι της γιαγιάς και του παππού ήταν βαρύ πολύ βαρύ.Βαριά έπιπλα, βαριές κουρτίνες, ταπετσαρίες στους τείχους, μεγάλοι πολυέλεοι και ατελείωτοι πίνακες  συνυπήρχαν στον χώρο δίνοντας την αίσθηση μιας παρ ακμάζουσας  χλιδής του κάποτε.Ο παππούς αυστηρό άτομο, με μετρημένες κουβέντες με αντιμετώπιζε  περισσότερο σαν ενήλικα και λιγότερο σαν τον πιτσιρικά που προσπαθεί να βρει κώδικες επικοινωνίας. Μόνιμο πρόβλημα το μικρο δερμάτινο τρανζίστορ του που δεν ήθελε να το αγγίζω με τίποτα.Κλασική ατάκα του "βλέπεις, ακούς, δεν αγγίζεις " Και πάλι εγώ τα ίδια, και η καψούρα με το μικρο δερμάτινο τρανζίστορ τελειωμό δεν είχε.Όσο για την γιαγιά είχε δυο χόμπι, την ζωγραφική και την ζαχαροπλαστική. Κλασική γιαγιά δεν ήτανε, αγνοώντας παντελώς το μικρόν της ηλικίας μου μπορούσε να μου μιλάει για ώρες για ζωγραφική, αισθητική, ακόμα και για ζαχαροπλαστική έχοντας την περίεργη πεποίθηση ότι αντιλαμβάνομαι τα πάντα. ( Πολύ μεγαλύτερος κατάλαβα πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξαν στη ζωή μου αυτά που δεν καταλάβαινα τότε.) Μεγαλώνοντας δυστυχώς δεν τους έβλεπα τακτικά, αραιά και που περνουσα για κανένα χαρτζιλίκι και πάλι άφαντος. Και ειλικρινά μετανιώνω που δεν βρήκα τον χρόνο να καθίσω δίπλα στο γεροντάκι με το δερμάτινο τρανζίστορ να ξανά ψάξουμε τους χαμένους κώδικες του παρελθόντος, μιας και δεν υπάρχει πια .Έψαξα όμως το μικρο δερμάτινο τρανζίστοράκι του, πιστεύοντας ότι θα εγκλώβιζα μέσα σε αυτό όλες τις παιδικές μου μνήμες και συγχρόνως και θα το έβλεπα, και θα το άκουγα, και θα το άγγιζα. Μάταιο, δεν το βρήκα ποτέ, ίσως πάλι ο παππούς να το πήρε μαζί του, ίσως πάλι νάνε ο λόγος που ακόμα και σήμερα συλλέγω ραδιόφωνα.                                                                                                  

Κυριακή, 6 Μαρτίου 2011

Comin' Back to Me - Jefferson Airplane

01.  She Has Funny Cars
02.  Somebody To Love
03.  My Best Friend
04.  Today
05.  Comin' Back To Me
06.  3,5 Of A Mile In 10 Seconds
07.  D.C.B.A. -25
08.  How Do You Feel
09.  Embryonic Journey
10.  White Rabbit
11.  Plastic Fantastic Lover


Τρίτη, 1 Μαρτίου 2011

μουσικολογώντας

Είναι αλήθεια και δεν χωράει καμία αμφιβολία ότι τα τελευταία χρόνια βιώνουμε μια καινούργια μουσική έννοια, που ονομάζεται " Μουσικός κανιβαλισμός ". Ίσως ο όρος είναι αδόκιμος αλλά σίγουρα είναι άκρος ρεαλιστικός και το λέω αυτό επειδή πιστεύω ότι για να έχεις μουσική ταυτότητα σήμερα οφείλεις να ανακαλύψεις μια μουσική γωνιά που να είναι όσο το δυνατόν απάτητη. Από την άλλη αν υποθέσουμε ότι η μουσική είναι τρόπος έκφρασης συναισθημάτων,σκέψεων, κ.λπ. γιατί πρέπει να ταυτίζετε με την γενικότερη κοινωνική απαξίωση την στιγμή που η τέχνη δεν έχει περιορισμούς άρα  και καμία ανάγκη μετριότητας? Τι είναι αυτό που κάνει τον καλλιτέχνη να στερείτε έμπνευσης με αποτέλεσμα να ανακυκλώνετε μέσα στης ίδιες μουσικές φόρμες καταλήγοντας πάντοτε σε ένα μέτριο αποτέλεσμα? Δεν είναι επίσης περίεργο το ότι έχει αντικατασταθεί η διαχρονικότητα με την εφήμερη αμφιλεγόμενη επιτυχία? Το κομμάτι των Deep Purple "Child in time " είναι γραμμένο πριν σαράντα χρόνια περίπου και ακόμα ακούγετε, το κομμάτι Viva La Vida των Coldplay που ήταν επιτυχία το 2008 αμφιβάλω αν θα το θυμάται κανείς στα επόμενα δυο χρόνια. Και για γίνω πιο σαφής και μη θέλοντας να ακυρώσω συλλήβδην (βλ.sissi να μαθαίνεις ) την κάθε μουσική προσπάθεια, το ποσοστό των καλών κομματιών σε συνάρτηση με την πληθώρα των συγκροτημάτων που υπάρχουν σήμερα είναι πολύ μικρο, αλλά και το ποσοστό των επιτυχιών που διαμορφώνει την αναγνωρισιμότητα ενός συγκροτήματος είναι επίσης πολύ χαμηλό. Παρ. Οι Archive συγκρότημα αρκετά γνωστό με δέκα δίσκους στο ενεργητικό τους από το 1996 με πέντε επιτυχίες '' Lights, Collapse Collide, You make me feel, Again, Londinium." Επίσης οι Madrugada γνωστό συγκρότημα με έξι δίσκους στο ενεργητικό τους από το 1995 με πέντε επιτυχίες " Strange colour blue, The lost gospel, Majesty, Black mambo."διαλύθηκαν το 2008. Δηλαδή δυο καταξιωμένα σχήματα ουσιαστικά κάναν δέκα επιτυχίες σε δεκαέξι χρόνια, αυτό θεωρείτε με τα σημερινά δεδομένα άθλος, ΣΥΝΕΧΊΖΕΤAI...                          

                           

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...